Reisverslag vakantie 2005

Week 2

Link naar:

Hadrians wall http://www.hadrians-wall.org/

http://museums.ncl.ac.uk/wallnet/wall/index.htm

Dag 12 zondag

Vanochtend vroeg (09:00 uur) uit Chester vertrokken. Eerst getankt (0,869 pond p/liter) en toen de autoweg op om zo snel mogelijk langs het Engelse “roergebied” te komen, t.w. Liverpool, Manchester en Leeds, via de A56 en M6. “Snel” na Lancaster zijn we bij Crooklands van de M6 afgegaan de A590 op en deze gevolgd (ondanks de slinger naar het zuiden) naar Newbay Bridge vandaar de A592 op richting Windermere langs het meer. Een leuke tocht met enkele aardige vergezichten. Windermere is een klein gezellig maar erg toeristisch plaatsje dus dat hebben wij maar overgeslagen ook omdat het toen net regende. Vandaar zijn we de A592 blijven volgen maar snel achter Windermere wordt deze smal, erg smal. Hier krijg je weer zo’n weg die we in week één gehad hebben. Alleen mochten we er nu wel op met onze camper. De breedte van de camper was eigenlijk een aantal keren weer wat te breed voor de weg maar de rit was magnifiek. We waren letterlijk en figuurlijk in de wolken. Een schitterende rit over een stukje ongerepte natuur. Ook hier weer hellingen van 20 en meer% en de langste was 1,75 mijl (+/-2,8km!!!).

Ook kwamen we wegen tegen met een breedte beperking van 2 meter maar daar hoefden we dus niet in. Om 16:00 uur zijn we in Keswick aangekomen op de camping waar we eerder gestaan hebben. Met recht een camping met een view n.l. hoog over het meer heen en uitzicht op de bergen aan de andere kant. Het dorp is in 5 jaar (in 2000 waren we hier ook) wel wat toeristisch geworden met het is dan ook een uitstekend gebied voor wandelaars.

’s-Avonds in “onze” pub wat gegeten en terug gelopen (lees “geklommen”) naar de camping.

Vandaag af en toe wat regen maar nu ook weer zon. Uitzicht Camping Castlerigg Hall, Keswick, Lake District

Totale afstand gereden +/- 225 km.

Dag 13 maandag

Op dit moment aangesloten in een internet café en het is echt Engels weer REGEN!!!!!

Het is eigenlijk een groot gedeelte van de dag blijven regenen dus vandaag maar weer de was gedaan, boodschappen aangevuld, dorp bezocht. Het lijkt wel of er hier meer buitensportzaken zijn dan inwoners.

Hoewel Engeland duurder is dan Nederland vallen de boodschappen (gedaan bij de goedkope zaken (zoals Morrisson, Tesco, enz.) niet echt tegen. Wel wat duurder, meer AH niveau (van vroeger ;-) ?)+ een beetje. Voor de rest lekker gelezen en aangeklungeld.

Hoogste dag temperatuur 7,5 graad !!!! Dus kachel aan.

Dag 14 Dinsdag

Vandaag weer regen hoewel ook vaak droog, gemiddelde temperatuur +/- 12 – 15 graden dus we gaan weer vooruit. Om +/- 11:00 uur weggereden eerst een “binnendoor” weg naar Bothel, vandoor door naar Carlisle. Daar roken we koffie dus dat daar maar gehaald. Voor hier een uitgebreid winkelcentrum en twee mooie passages. Van Carlisle een klein stukje over de M74 en dan de afslag naar Dumfries (A75) genomen. Bij Dumfries zijn we door gereden via Crocketford naar New Galloway via de A712.

Wat nieuw is aan New Galloway weten we niet maar het is wel een leuk zeer klein en gedateerd plaatsje. De rit van vandaag was mooi maar na de mooie ritten van afgelopen week waren we verwend. Het is hier meer bossen, weilanden, hoogveen en heuvels. Hopelijk morgen (?) weer wat ruiger.

New Galloway, Scotland

We staan vannacht op de Parking van New Galloway en als een ander eens hier komt staan hou er dan rekening mee dat iedere dinsdagavond er een brandweer oefening wordt gehouden. Dus toen Wieke kookte en de brandweer er aan kwam is het niet wat ik dacht (zo slecht kookt ze toch ook weer niet) maar gewoon een wekelijkse oefening compleet met mannen in brandweerpakken, motorpompen die gestart worden en het spuiten van grote hoeveelheden water (het zijn net kinderenJ ). Mocht je aan de praat komen, wat geen enkel probleem is, zorg dan wel dat je weet welke merken brandweerauto’s er bij jullie in de buurt zijn, welk merk en type motorpompen, welke merk/type ventilatoren en de uitruk schema’s. Dan heb je echt vrienden aan ze maar ook zonder dat je het weet lukt dat wel. Zij hadden er ook geen probleem mee dat we hier vannacht bleven staan en kregen nog wel te horen waar de pub was! Dus daar gaan we straks maar naar toe.

Waar je nog wel wat rekening mee “moet” houden is dat er hier nog op hout, kolen EN vooral turf gestookt wordt dus het kan wat ruiken.

Dag 15 Woensdag

Vanochtend, na een goede nachtrust, van ons vrije camperplekkie vertrokken om 10:30 uur. Eerst nog even en stukje door het dorp en toen via de A713 richting noorden Eerst nog door wat bossen, weilanden en langs stuwmeren (met de bijbehorende dammen en centrales). Maar hier begon het landschap ook al weer zo te worden zoals wij het mooi vinden. Wat ruiger en minder aangelegd. Bij Dalmellington zijn we de B741 opgereden hier begon het echt mooi te worden. Hoewel we het hier en vooral verderop wel verwachtten dit keer geen fazanten of vossen die oversteken zoals op eerdere wegen (m.n. in Wales). Daarna via de A76 naar Mennock. De A76 klinkt heel wat maar het wat wij een provinciale weg noemen. Alleen gaat deze ook nog dwars door alle plaatsjes. In Mennock onze eerste kop koffie gehaald en gelijk maar een omelet gegeten. Na in het begin al één keer de fout te hebben gemaakt om koffie bij een hotel te gaan drinken (nooit doen dan krijg je slechte oploskoffie) zijn we kieskeuriger geworden en gaan we nu b.v.k. naar een echt koffiehuis (zoals b.v. Starbucks en Costa) of een klein thee en koffiehuisje. De koffie kost je daar +/- 1,20 pond voor een soms heel grote mok cappuccino.

Van Mennock zijn we via een “witte weg” de B797 naar Abington gereden. Ook dit laatste stuk was ruig of eigenlijk nog ruiger en onherbergzamere natuur en zowaar ook hier goed te rijden. Je rijdt hier, volgens de Schotten, door een stuk laagland dit omdat het hoogland (highland) volgens hen het gedeelte is boven Perth en Glasgow) maar op dit stuk kom je o.a. het hoogst gelegen plaatsje van Scotland tegen en enkele voor Scotland/Engeland hoge bergen. Ook hier weer veel schapen op en langs de weg. Leuke was dat de schapen als je bleef staan niet gelijk wegliepen maar soms wat naar je toe kwamen. Als je niet uitkijkt staan de mannetjes met de hoorns zich wel lekker aan je camper te schurken. Dus uitkijken naar schapen langs en op de weg is nodig ook omdat sommige bochten erg vreemd liggen en zeer scherp kunnen zijn. Het laatste stuk van Abington naar Moffat is over de autoweg gegaan maar wel langs indrukwekkende natuur. Moffat is een toeristen plaatsje maar heeft zijn eigen identiteit nog wel wat behouden. We staan hier om 16:00 uur op een camping aangekomen. Niet een vrije plaats omdat we die hier niet zo snel konden vinden en helemaal niet verwachtte. Wel in een pub gaan eten (haddock met patat erwten, boterhammen met boter en een flinke pot thee. Voor de combinatie prijs van 4,25 Pond per persoon.

Vandaag +/- 125 km gereden het weer was vreemd, je zou het regenen kunnen noemen maar de wolken hingen zo laag dat het ook gewoon de luchtvochtigheid geweest kan zijn. Wel probeerde de zon door te komen wat later op de middag ook lukte.

Dag 16 Donderdag

Vanuit Moffat vertrokken met regen,regen en nog eens regen. Konden we gisteren nog zeggen het was dauw uit de wolken dat lukte vandaag zeker niet. Dat was niet het enige wat tegen zat. Henk was niet op zijn best. Verder hadden we een (waarschijnlijk) heel mooie route uitgestippeld op de kaart via de B708 en dan de afslag bij het plaatsje Cappercleuch de “bergen” in (iets wat noord waards) maar bij deze afslag wat een van de belangrijkste onderdelen was stonden zoveel waarschuwingsborden dat we ons daar (mede op verzoek van Wieke) maar een keer aan gehouden hebben. Er was een maximum van gewicht (3 ton), niet geschikt voor lange voertuigen, niet geschikt voor bussen en niet geschikt voor auto’s met caravans. Dit alles nog eens omlijst met waarschuwingen voor hellingspercentages en single road’s (een baans weg dus). Dus maar doorgereden op de B708 naar Mountbenger (leuke pub met redelijke koffie en een eigen benzinepomp (!)) Toen daar maar noordwaarts de B709 op en aan het eind de A68 richting Peebles gegaan. Dit met de bedoeling om verderop richting zuiden te gaan via de B712. Echter bij deze afslag was 2 ton het maximum en daar kwamen we wel heel ruim overheen dus maar terug gereden via de A68 en door naar Jedburgh. Hier bleek de eerder aangegeven vrije camperplek te zijn opgeheven. In eerste instantie dachten we te gaan staan op de P-plaats bij de informatie maar later op de avond bleek het voor ons gevoel niet te vertrouwen te zijn (veel jeugd met scheurende auto’s, drank, enz.). Dus zijn we om 20:00 uur toch maar naar de camping aldaar gegaan. De camping was een verademing. Bijzonder vriendelijke en gastvrije beheerders die ons ook direct een mooi plaatsje gaven. Hier een uitstekende nachtrust.

Het was zoals gebruikelijk op deze Camping en Caravansites weer zeer schoon.

Dag 17 vrijdag

Vandaag een dag met een beetje het vervolg van gisteren. Henk was n.l. nog steeds niet wat het had kunnen zijn. Dus uitgeslapen en heel kalm aan (tegen 12:00 uur) van de camping weggereden. Daarna hebben we eerst het stadje Jedburgh op ons gemak door gelopen. Jedburgh heeft een zeer oude Abbey uit 1138, met nog delen uit de 9de eeuw. Het totaal is wat meer dan een ruïne en best nog wel imposant. Voor de rest is er nog een deel van de gevangenis van het oude kasteel. Maar het kasteel is weg en het gebouw lijkt wel nieuw. Wel leuk is het plaatsje zelf. Klein maar druk en gezellig.

Vandaar zijn we in de camper gestapt en weer gaan rijden. Het was weer zo’n dag waar we de meest mooie dingen hebben gezien (zie o.a. foto hierboven). Het was een vreemd landschap, soms gras dan weer hoogveen met heide dan weer grasland n dan weer alleen kale vlaktes met stenen. Maar vooral ruimte erg veel ruimte. Ook veel dieren gezien o.a. een Das, Eekhoorns en veel Fazanten en andere vogels . We hebben het maar niet over de schapen, dat waren er weer heel veel.

We zijn van Jedburgh gereden via de B6351 naar Saughtree. Van hier via een wederom smalle weg (singel road) de Scottish borden overgegaan naar Kielder en daar bij het meer (voor de Groningers nee niet het Kielsterdiep) doorgereden naar Bellingham. Wat op zich nog een echt authentiek Engels plaatsje was. Dat de weg geen nummer heeft geeft aan dat het buiten de toeristische routes valt zoals zoveel wegen die wij nemen. Via een andere binnendoor weg zuidelijk naar de A68 gereden. Vandaar zijn we de weg langs de Hadrian’swall naar Greenhead gereden. Omdat hier alle P-plaatsen “no overnight” aangaven gestrand bij een Inn waar we als we wat aten en dronken mochten blijven staan. Dus dat maar gedaan. Dus nu hebben de Nederlanders ook de wacht (voor één nacht) gehouden bij de Hadrianwall ;-) .

De Hadrians wall (Muur van Hadrianus) is een muur waarmee in het jaar 120 n.Chr werd begonnen met de bouw. Dit als bescherming tegen de Schotten. Hij vormde tevens de noordgrens van het Romeinse rijk en werd bewaakt met o.a. 17 forten, waar ruim 18.000 soldaten in waren ondergebracht. Deze muur werd gebouwd op bevel van keizer Hadrianus en liep van kust tot kust (117 km) en heeft een breedte/dikte van miniaal 1 meter!

Het was droog en soms zelfs zonnig! Gemiddeld ongeveer 19 – 21 graden!

135 km gereden.

Dag 18 zaterdag

Vandaag gaan we naar vrienden van ons in de buurt Saltburn on the see en het woord vervelend maar het was weer een schitterende rit. Ook het weer liet niets te wensen over 25+ graden!!!

Bovenstaande foto is een aaneenschakeling van foto’s over een gezichtveld van 180 graden! Het muurtje links vooraan gaat eigenlijk verder met de muur rechts vooraan! Dus e.e.a. is “nogal” vertekend.

We hadden verwacht een makkelijke en snelle rit te hebben maar omdat we onderweg weer zovaak zijn uitgestapt om te kijken en rond te lopen was het toch weer een hele dag alles met alles. Na onze goede nacht bij de Inn (“herberg”) zijn we om 10:30 uur vertrokken eerst binnendoor van de plek waar we stonden naar Haltwhisle, vandaar binnendoor naar Lambley en vandaar richting het zuidoosten via de B689 en daar aansluitend de B6277 en B6278 naar Barnerd Castle. Ook weer een schitterende plaats(je) zoals zo velen onderweg. Vooral Alston (zie hier links) moet genoemd worden. Auto’s weg, paarden er in en je bent echt een paar honderd jaar terug!

Vandaar zijn we via Darlington naar onze vrienden gegaan. Het ontvangst was weer aller hartelijkst. Lekker gegeten (gehaald bij een van de beste Indiasche restaurants) en in de tuin met dit mooie weer. De camper konden we dank zijn hun goede buren kwijt achter het huis. ’s-Avonds zijn we nog een strandwandeling wezen maken. Het is vreemd Saltburn heeft een groot industrie gebied (chemie en staal) maar als je op het strand loopt heb je daar geen last van. Ook is het erg geconcentreerd op een plaats. Wat wel weer indrukwennend is dat als je b.v. langs de staalfabriek rijdt je het hete staal in speciale treinwagons ziet lopen/gieten!

Vandaag tussen de 24 en 29 graden en totaal gereden afstand 160 km (in +/- 5,5 uur)

Vanaf hier gaan we verder in week 3