Vakantie
2006 Scotland
Reisverslag
Henk en Wieke Week 3
____________________________________________________________________________
Dag 14
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
104961 |
0 |
1974 km. |
12:00 uur 12 gr. Bewolkt en regen |
|
Vandaag, omdat het gisteravond wat later
was geworden, wat uitgeslapen. Wel hebben we de boel ingepakt omdat we weer
verder willen. De rit gaat richting Island Skye. Maar eerst de camper opnieuw
gevuld (water) en geleegd (vuilwater en toilet) en in Ullapool geprobeerd een
vrije Wifi verbinding te pakken te krijgen. Is dus weer niet gelukt. Wel wat
verbindingen maar we kwamen er niet goed internet mee op.
Getankt (105,6
Pond per liter !!!!) maar omdat we gehoord hadden dat op het Island helemaal geen
pompen waren en we hadden nodig dus …… Naderhand in een plaatsje wat verder op
weer 99,8 p gezien dus dat was wat balen maar ja je kunt geen risico nemen.
Vooral niet omdat het hier best stijl kan zijn en je soms meer en dan weer wat
minder verbruikt.
Ook dit stuk (Ullapool à A835 à tot Breamore à A832 à Gairloch (geen
echt leuk 
plaatsje) à Kinlochewe à A896 à Lochcarron (was wel aardig maar niet een plek om te blijven staan)
à A890 à Stromeferry en
daar via een zeer lokale en vooral smalle weg naar Plockton. Wel een mooie plek
maar we hopend dat we vannacht kunnen blijven staan.
De rit was weer schitterend en
afwisselend, alleen jammer dat we vandaag voor het eerst de ruitenwissers van
de interval stand moesten afhalen omdat het veel echt regende. Er was ook een
heel lage bewolking. Je komt op deze rit langs vele hoge bergen (voor Engeland
dan) en door schitterende natuurgebieden maar die konden we dus niet goed zien.
Wel weer twee grote herten met machtige
geweien gezien en veel vogels.
Ook zeer veel wegen die omzoomd worden
door rododendrons (eigenlijk lila/odendrons ;-)) en weer de Gaspeldoorn die
struik waar ik van de week niet op kon komen.
Nu niet alleen veel heide maar ook veel
bomen en echte stukken bos waarvan je je afvraagt wanneer iemand daar doorheen
is gekomen. Zo mooi en zo dicht (zie foto’s).
Maar natuurlijk ook weer de mooie
vergezichten, je keek vaak onder de bewolking door, over de Lochs en over de
vlakten.
Plonkton is een vreemd plaatsje, klein
maar gezellig en heeft zelfs palmbomen. We zijn hier uit eten geweest. Het
zogeheten pub-food was weer goed maar even rondkijken had wat geld
gescheeld.
Gemiddelde snelheid vandaag weer 35
km/p uur en veelal 1-baans wegen. Die 35-40 km per uur gemiddeld is echt al
heel wat.
Dag 15
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
105163 |
202 |
2176 |
13 gr. 10:00 uur |
|
We zijn, zonder gestoord te worden, zeer
goed de nacht door gekomen. Er stond voor deze parkeerplaats “no overnight for
caravans” maar we zijn een camper dus …. Maar ja of iedereen dat zo leest? Wat
we natuurlijk mee hadden is dat we domme buitenlanders zijn. Maar hoe dan ook
een schitterende en rustige plek met een schitterend uitzicht op de haven. We
stonden versteld hoe snel de vloed hier op komt en ook hoe groot het hoogte
verschil is. Je kunt er echt op wachten tot de boten weer gaan drijven.
Van Plonkton zijn we via de kustweg
naar Kyle Lochalsh gereden. Daar gestopt en lopend een vrije Wifi internet
verbinding gevonden. Daar dus later met de camper gaan staan en dit reisverslag
geupload en wat mails gedownload en beantwoord. Vandaar zijn we de brug over
gegaan naar het eiland Skye. Voorheen was de brug nog betalen maar nu is hij
kosteloos. Via de A87 zijn we naar Portree gereden een weg die langs enkele
watervallen komt die de moeite waard zijn om te bekijken. Het was jammer dat de
wolken zo laag hingen. De bovenste delen van de bergen kon je niet zien en
daardoor ook niet goed schatten hoe hoog ze echt zijn. Meer dan jammer. Ook de
regen speelde wat parten maar daar is overheen te komen.
Portree is een kleine maar wel
gezellige plaats. Het is ook de grootste plaats op het eiland. Na hier even
rondgelopen te hebben, en een cadeautje voor moeder haar verjaardag gekocht te
hebben, zijn we via de noordwestelijke kustweg via Rigg (A855) noordelijk
gereden in de hoop en verwachting bij Staffin een camperplekje te vinden.
Echter we kwamen bij een boze hond en een minder vriendelijke boer uit dus dat
is niet gelukt, die plaats bestaat dus niet (meer?).
Wel zijn we bij Staffin (op advies van
Henk en Ien van de vorige avond) afgeslagen naar een witte binnendoor weg. Als je
die volgt en boven bent staan er drie borden, haarspeldbochten, vallende stenen
en steile helling. En ze zijn allemaal waar, heel erg waar. Maar een uitzicht….
(hieronder), dank Henk en Ien.
360 graden foto
We zijn deze weg niet doorgereden maar
na de parkeerplaats, die bovenop is, dezelfde weg teruggereden ook dat was weer
spectaculair. Wat een uitzicht, vooral ook omdat de lucht wat begon te breken.
We zijn de A865 verder doorgereden en uiteindelijk in Uig op een/de camping
terecht gekomen (9 pond). Onderweg geen echte plek gezien waarvan we dachten
hier blijven we staan. Er zijn er wel enkele 2 of 3 maar dan moet je eigenlijke
een VW busje hebben en wij zijn iets groter maar eigenlijk vooral breder. Je
hebt dan wel een schitteren uitzicht over de zee en de eilanden Harris en Lewis
(nee, geen komisch duo).
Maar de camping was ook goed. Schoon en
alles was er. ’s-Avonds nog even naar het strand (grote grove keien) en stenen
met schelpen en anemonen bewondert. 
Wat opvallend
hier is dat de stenen 
allemaal uit
een zwart gesteente bestaat (zie foto’s) Vandaar nog even naar de haven en daar
staan kijken bij de vissersbootjes die binnen kwamen met garnalen. Dat is
werken. Bakken van 30 kg+ met de hand de kade ophalen, zou bij ons niet meer
mogen. Ook nog weer twee zeehonden gezien die blijkbaar de boten volgen net
zoals de vele meeuwen.
Als iemand dit eiland gaat bekijken
zorg dan dat je goed met je camper kan rijden een stuk van 100 meter bochtig
achteruit kan noodzakelijk zijn! Ook is de weg soms zeer smal (+/- 2 m. á 210
m.) en veelal slecht. Het positieve is de schoonheid van de omgeving en … dat
er wel een enkele brandstof pompen zijn (1,03 pond p/l).
Op de camping nog wat tijd doorgebracht
met de Duitse camperaars die naast ons stonden en daarna naar bed. De zon was
eerder op de avond gaan schijnen en dat hield ook in dat het weer heel lang
licht is.
Wat wel balen is dat toen we zaten te
eten we een rare ting hoorden. Nadat we naar buiten keken zagen we dat er een
barst boven in de voorruit ontstaan. Je zag hem (door de zon?) verder gaan. Om
het proberen te stoppen er gelijk zwart breed plakband op geplakt. Het is nu
gestopt maar volgens de verzekering en Carglass Nederland kan het geen kwaad.
Word dus weer een klusje voor in Nederland L.
Dag 16
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
105295 |
132 |
2308 |
11,5 gr. 10:15 uur |
|
Vannacht veel geregend en nu ik dit schrijf
(diezelfde dag om 17:30 uur en 11 gr.) kan ik zeggen dat het dat de hele dag
gedaan heeft. Niet alleen veel en hard regenen maar ook een bijzonder harde
wind. Ik denk wel storm. Het water waait van de weg omhoog en op de zee zie je
water kollommen ontstaan. Meer dan spectaculair. Wat ook lastig en 
moeilijk is met
rijden, maar mooi om te zien is dat de wind zo van de berghellingen afvalt en
de zee gewoon vlak maakt maar even verderop weer gevaarlijk opstuwt. Wat een
natuur. Een aantal keren aan de kant, op een beschutte plek gaan staan, om
anderen langs te laten en zelf even veilig te staan. De bedoeling was om via de
A87 (richting Portree) en de A850 de linker lob van dit eiland te gaan
bekijken. Dat is op zich gelukt maar door een verkeerde instelling in TomTom
zijn we op een binnendoor weg terecht gekomen die ons wel snel aan de andere
kant van het 
eiland bracht
maar niet zoals we bedacht hadden. Dus aan de kust de route die we in onze
gedachten hadden maar andersom gereden.
Bijzonder jammer van dit weer. Maar
zelfs de vogels hadden een veilig heenkomen gezocht er vandaag geen één gezien!
Je probeert van een dag als vandaag er wel wat van te maken maar het is
natuurlijk nooit zo mooi. Via Portree, wat het knooppunt is van het eiland,
naar de A851 gereden met de planning om daar via Ardvasar de boot te nemen naar
Malliag. De weg is eerst schitterend twee baans en aan het eind ook maar het
midden stuk is weer meer dan beroerd en enkel baans! Bij de haven aangekomen
staan te kijken naar de golven en de wind echter deze hadden tot gevolg dat de
overtochten tot nader orde uitgesteld waren. We staan nu dan ook op het
haventerreintje en denken hier wel te “moeten“ overnachten. Het personeel hier
vind het prima. Ook vandaag weer meerdere benzine/diesel pompen gezien en zelfs
en gebruikt.
Daarom besloten hier te blijven wachten
en te kijken of er vandaag of morgen vroeg een boot komt. Het is intussen 16:00
uur geworden. Als er morgen geen boot komt dan word het 160 km omrijden Het is
wel leuk (leedvermaak) om te zien dat er mensen bij de boot blijven komen en
weer rechtsomkeer maken. Waar ze dan na toe gaan ?? Echt naar de andere kant
rijden, daar waar de boot aankomt, is meer dan 200 km..
’s-Avonds werd het droog en kwam de zon
weer door. Maar het bleef koud. Dus morgen zal de boot wel gaan.
Dag 17
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
105447 |
152 |
2460 |
8gr |
|
Vannacht wakker geschut!!! Niet omdat we
daar niet mochten staan maar door de wind. Achteraf hoorde we dat voor gisteren
en vandaag een storm waarschuwing 
was afgegeven
voor windkracht 10 tot 12. Vandaar dat de boot niet ging en … vandaag ook niet
gaat. Dus om 9:30 uur weggereden en terug naar de brug. En vandaar over de weg
naar Fort William. Of het door de storm kwam of wat dan ook maar vanochtend
konden we alleen douchen in de camper op onze knieën. Te weinig waterdruk dus.
Bij controle van e.e.a. bleek de waterpomp voor het huisgedeelte kapot te zijn.
Bij controle brak hij helemaal!. Dus geen water meer voor alles incl. toilet.
In Nederland is dichtbij wel een caravanzaak te vinden maar hier moet je toch
denken aan 1 per 150km. Benieuwt hoe dat afloopt.
De rit was vooral door het weer bijzonder
indrukwekkend. Daardoor, ook nu weer, af en toe een veilige haven opgezocht.
Dit gedeelte van het eiland (Sleat) is bekend als de tuin van het eiland Skye.
Wat ons aangaat had de tuin voldoende water gehad.
Maar ook als je van de A851 op de A87
kwam bleken de watervallen weer ruimschoots gevuld te zijn. Echter op het
vasteland de A87 blijft volgen en later de A82 naar Fort William neemt bleek
wat een water er valt en al was gevallen. Alles waar water van de berg kon
komen viel ook water. We hebben nog nooit zoveel echte watervallen gezien.
Sommige kwamen ook bijna op de weg met een gigantisch 
vaart en
hoeveelheid. De weg was regelmatig rivier en naast de weg liepen weilanden en
stukken bos geheel onder. Maar ondanks dit alles vergaap je je aan het natuurschoon.
Daarom ook regelmatig stil gestaan om even te kijken, wat een pracht. Alleen
jammer dat er uitgaan meestal niet verantwoord was.
Bij een plaats voor Fort William
gevraagd naar een caravanzaak. Deze bleek in de buurt van Fort William te
zitten. Het was ook een camping en de hulp was meer dan o.k. Alleen schrik je
van de prijs hier voor een pomp +/- 5x zo duur als in Nederland maar je hebt
hem nodig dus …. De pomp ter plekke gemonteerd.
Vandaar gaan zoeken naar de camperplek,
eerst verkeerd gereden n.a.v. de beschrijving maar uiteindelijk toch een
gevonden. Omdat we de volgende dag hoorden dat we daar eigenlijk niet mochten
staan (maar er stond geen bord) zullen we niet zeggen waar. 
Maar je had een
schitterend uitzicht over Fort William, de Ben Nevis (hoogste berg van Engeland
1343 meter) en de 7 sluizen van het Caladonian kanaal. Deze 7 sluizen liggen
aan elkaar dus men vaart van de ene in de andere sluis. Verval 6 meter per
sluis! Ooit is iemand vergeten te stoppen wat het gevolg was kan je niet meer
zien maar het schijnt enorm te zijn geweest. Schutten duurt meer dan 2 uur.
Vandaag was het echt koud 6-8 graden
maar in de middag en avond kwam de zon weer door en werd het “zelfs” 11 graden.
Volgens de Schotten was dit weer en deze temperatuur nog nooit in deze tijd
(langste dag) voorgekomen. ’s-Middags nog wel even in Fort William rondgelopen
en voor Wieke een winterjas gekocht. Niet omdat deze NU nodig was maar omdat ze
hem erg mooi vond. We hadden eerst de plek gezocht en zijn daarna naar Fort
William gereden. Nadat we later in de middag Fort William weer verlieten de al
eerder “genoemde“ plek weer opgezocht en een zeer rustige avond gehouden en
genoten van het uitzicht en de bootjes en de mensen. Gewoon lekker gelezen.
Deze hele vakantie nog geen TV aangehad.
De Ben Nevis is meestal in de mist
gehuld maar vandaag was dat veel meer dus viel dat niet op. Je kon hem zelfs
niet zien. Je moet als je hem oploopt (4-5 uur) en afloopt (2-3 uur) ook
regelmatig rekening houden met het weer op de berg. Zelfs in de zomer worden er
zo’n 200 mensen gered die of verdwaald zijn of bevangen door de kou zijn!
20 jaar geleden hebben we dat zelf
gemerkt. We liepen met een zeer ervaren stel (liepen hem +/- 75 x per jaar (!)
) en op de terugweg kwam de mist opzetten en werd het zicht minimaal. Ook toen
zijn we gedeeltelijk verdwaald totdat we iemand tegenkwamen die vertelde dat
pad naar … liep. Dus wees gewaarschuwd. Voor Henk zit het er niet meer in dat
we dit kunnen lopen dus dat is weer een risico minder L.
Dag 18
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
105625 |
178 |
2638 |
14 gr. 13:00 uur bewolkt met zon |
|
Heerlijk uitgeslapen (het over 09:00
uur!) en een ongestoorde nachtrust gehad. Gordijnen open en ….. de zon schijnt.
Besloten om vandaag hier te blijven staan en lekker niks te doen. Gewoon
genieten van de boten, de mensen en het uitzicht, zelfs de Ben Nevis werd
geheel zichtbaar en er lag nog wat sneeuw op. Ze waren 
bezig twee
marineschepen te schutten en 2 sluizen lager lag een oude houten Zweedse
tweemaster met een soort schoolklas of zo. Gewoon leuk om te bekijken. Echter
om 12:00 uur hoorden we van de sluismeester dat het niet zo gewaardeerd werd
dat we daar stonden. Daarom tegen een uur of 13:00 weggereden na daar nog water
getapt te hebben (mocht). Daar ook nog even met een Nederlandse mevrouw staan
te praten die via de Noordzee en Edinburgh hier naar toe waren gevaren met vier
verschillende Koopmans zeilschepen.
Balen dat we weg moesten en onze
rustdag in het water viel (hoewel het nu niet meer regende) maar ja dan moet je
maar op een camping gaan staan maar die had nooit dit uitzicht gehad, dus niet
zeuren.
Na in Fort William getankt te hebben
(98,9 p/l) nog even bij Morrisons boodschappen gedaan en eindelijk op de vraag
die we van Simonne hadden gekregen een (gedeeltelijk) antwoord 
gevonden.
Eerst weer even terug naar de
campingzaak waar we de pomp gekocht hadden omdat het terugloopventiel niet goed
werkt. Klopt zit er niet in, niet in deze en niet in de alle andere die hij
had. Hij had een dergelijk ventiel ook niet meer. Maar in Orban +/- 70 km ten
zuiden van hier zat al een zaak die hem zeker had. Omdat we toch die kant
gingen geen probleem. Het eerste stuk (de A82) is nog steeds schitterend door
de hoge bergen en de kust. Maar zodra je de A828 opkomt, wordt het weer vlakker
en landelijker. Wel nog heel mooi langs de kust. In Orban gevraagd naar de
winkel en een bus met kinderen heeft ons even gebracht. Schitterend, het
jongetje op de achterbank van de bus gaf aan dat we hun moesten volgen en of ze
links of rechts afgingen. Echter bij de winkel gekomen bleek deze het ventiel
niet te hebben. Ook hij heeft al zijn pompen (merk Wale) gecontroleerd meer
geen een had het tot zijn eigen verbazing. Maar wat een winkeltje, je kon
nergens langs en de dozen stonden tot het plafond. Een soort Stiefbeen met
camper en caravanspullen winkel. De winkel die hij opgaf (een watersportzaak)
had er wel een maar de verkeerde maat. Omdat het alleen wat lastig is gewoon zo
maar gelaten. Misschien vinden we er nog wel een en anders wel in Nederland.
Als je de A828 volgt vanaf Ford William kom je langs een kasteeltje 
wat in het
water staat (bijzonder mooi gezicht (zeker in de zon J)) en over een indrukwekkende éénbaans brug over Loch Etive.
Vandaar rij je op een bijzonder leuke manier een gezellig Oran in. Na onze
zoektocht voor het ventiel dan ook nog gezellig even gekuierd en koffie
gedronken met warme appeltaart en custard. Omdat de winkels hier al om 17:30
dicht gingen nog even langs de haven en terug naar de camper. In de Stiefbeen
winkel had de man ons een plekje verteld aan Loch Etive. Van de P-plaats (vlak
bij de Tesco zijn 5 camperplekken) toch Loch Etive gereden en daar gaan staan.
Gewoon brood en soep voor een keer gegeten. Makkelijk en lekker.
We staan wel voor een kerk (aan de
andere kant van de weg) maar dat moet maar voor een keer. Het is eigenlijk een P-plaats
voor vrachtwagens maar daar kan er maximaal een van staan en daar passen wij
(als hij al mocht komen) best bij.
Dus een lange en rare dag maar weer
leuk. Het was ook lekker dat het vandaag droog is gebleven en de wind was gaan
liggen.
’s-Avonds nog over een technisch
probleem(pje) met Stef zitten SMS-en. Ook dat was zonder meer leuk.
Dag 19
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
105732 |
107 |
2745 |
|
|
Vanochtend bleek het gebrek aan een
anti terugloopventiel toch lastiger te zijn dan verwacht. Onder andere de
boiler was bijna leeggelopen waardoor we dus geen echt warm water hadden om te
douchen en meer van dat soort ongein. Door de opmerking van Wieke “hoe zat dat
dan bij de defecte pomp” deze weer 
opgedoken onder
de bank vandaan en daar het ventiel van “gesloopt” en met wat hobbyen (zagen,
plakken enz.) het oude ventiel gemonteerd. En …. het werkt meer dan goed. We
hebben veel meer waterdruk en douchen is een feest. Gevolg is wel dat we (veel)
meer water dan voorheen verbruiken (door de extra waterdruk hoewel de pomp
minder in capaciteit is).
Maar terug naar de vakantie.
We zijn, na een slechte nachtrust (en
dat voor een kerkhof) van Oban terug gereden naar de weg A82 halverwege Fort
William. Na de A82 zijn we de A85 opgereden door Glen Coe en daarna de A827
richting Killin.
Reden, Henk wou graag die weg richting
Crainlatig rijden als afscheid van de Schotse Bergen. Dit ondanks dat hij
slecht was. Maar ja, hij is net zo eigenwijs als hij lang is (1,96m) en
misschien is hij nog wel te klein voor deze opmerking.
Bij het opgaan van de A82 stelde Henk
voor even via het plaatsje Glancoe te rijden dus de afslag te nemen. Clancoe hebben
we nooit gezien maar 10+ km verder stonden we in Kinlochleven! Een vreemde
plaats met allemaal dezelfde soort huizen en een brouwerij. Maar geen weg door
naar de A82. Dus weer 10+ km terug! Zo zie je nog eens wat van een dergelijk
omgeving (was mooie rit langs het meer Loch Leven).
Het was weer een schitterende rit. De
bergen zijn overweldigend en enkele hadden nog sneeuw (!). Ze zijn
overweldigend niet alleen door hun hoogte (900-1200 meter) maar ook doordat die
hoogte wegvalt in dit immense landschap. Alles is groot je blijft je vergissen
in grootte en afstanden. In Killin zou een camperplek zijn maar ook deze was
intussen prohibit (verboden) verklaard. Maar doordat Henk 
weer even
verder kijk toen we naar de brug met de watervallen liepen hebben we dichter
bij het dorp een andere camperplek gevonden. Dus er weer een af en een op de
lijst J. Nog even door het dorp gelopen,
klein, toeristisch maar wel met een bepaalde charme en gezelligheid. Hier Wieke
getrakteerd op thee met scones, cream en jam. Hierna heeft Wieke weer heel
lekker gekookt.
We stonden wel vlak aan een zeer snel
en daardoor luidruchtige rivier maar dat liever dan aan een luidruchtige weg.
Ook vanavond heb ik Stef weer lastig
gevallen met SMS-en. Sorry Stef J.
Dag 20
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
105890 |
158 |
2903 |
9 gr. Regen! 8:30 |
|
Vannacht uitstekend geslapen. Toch zijn
we er bijtijds uitgegaan (7:45 uur) omdat we graag in Stirling zouden gaan
kijken. Volgens de boekjes zou dit een 
gezellige
studenten, winkelstad zijn. Daarom na het douchen eerst naar de plek gereden (1
km) waar je niet meer mag staan, maar daar staat wel een toilet gebouw. Dus
daar met de jerrycan en trechter de watertank weer gevuld en onze toilet
geleegd. Nog even naar het postkantoor voor een kaart en ontbeten en
afgewassen.
Eerst een klein stukje terug naar de
A82 en vandaar via de A84 via Callander naar Stirling. Je merkt dat je weer in
de buurt van de grote steden komt. Het verkeer is agressiever maar de wegen
blijven smal, vaak slecht (hobbels, gaten en kuilen) en het landschap blijft
wel mooi maar wordt minder indrukwekkend. Zoals overal in Scotland moet je
rekening houden dat de wegen smaller zijn dan bij ons. Onze Hymer past vaak
precies tussen de witte strepen dus de spiegels steken er over heen. Dat doen
ze dus van een camper, caravan, vrachtwagen, bus dus ook die van de andere kant
komt!
In Stirling eerst de camperplek gezocht
bij het Wallace monument (foto toren
hiervoor) wat je al van heel ver ziet staan. Een nette plek maar een echte
parkeerplaats.
Naar de stad geweest, maar dat viel tegen.
Het is een stad met weinig charme en een echte fabrieksstad stad was onze
indruk. Wat ook opviel was het aantal echt dikke mensen.
Het kasteel enz. is wel mooi en het
uitzicht hier vandaan is zeer ruim (toegang tot het kasteel 8,5 Pond p/p). Ook
voor het kasteel zie je zowel de hoge 
bergen van de
Highlands als het vlakkere aan de andere kant. Stirling zou ook een zeer oude
stad zijn en was in ieder geval een belangrijk knooppunt om de Schotse
Highlands op te komen. Maar behalve het kasteel en de kerk is hier weinig van
te merken. Natuurlijk staan er oude huizen (zeker in de Old City) maar je vindt
makkelijk dingen in Scotland die ook echt oud lijken. Hier een echte kop
koffie me wat erbij gekocht.
Omdat we redelijk op tijd weer terug
bij de camper waren en de plek toch niet echt was wat we zochten de motor
gestart en richting Nord Queensferry (42 km.) gereden waar we al eerder onder
de spoorbrug hadden gestaan. 
Hier lekker in
de pub (Albert Hotel) gegeten (zalm, garnalen, rijst enz. en een toetje). Nog
even een klein stukje de pier op en terug naar de camper dit gaan intikken. Ook
lopen uitzoeken hoe nu verder. We kunnen in drie dagen in Harwich zijn maar we
hebben er nog zes. Hoe kunnen we hier zo optimaal mogelijk gebruik van maken. Maar eerst en bovenal ook weer van de mooie
luchten genoten.
Het was wel vreemd. Vandaag voor het
eerst maar de dikkere kleding aangedaan. Dikkere broek, dikke trui, enz. en
…..…. wat hebben we lopen zweten in Stirling. Het was weer volop zon en 24
graden. We hadden dus eerder de dikke trui moeten pakken.
Dag 21
|
Vertrek |
Gereden vorige dag |
Totaal gereden |
Temperatuur uur |
|
|
105996 |
106 |
3009 |
11:30 uur 14 graden |
|
Na en minder goede nachtrust ook maar weer
wat uitgeslapen. Het is toch ook vakantie. De zon scheen niet echt maar het was
droog en niet koud. Daarom maar besloten een kleine rit te maken (we hebben
toch tijd over) en naar Hawick te rijden. Dat zou volgens de kaart een mooie
rit zijn en Hawick was het centrum van de wolindustrie in Shotland en dat zijn
meestal gezellige steden is onze ervaring. Mogelijk (en waarschijnlijk) komt
het omdat we nu allebei onze dag niet hadden en dat het weer toch weer kouder
werd en geen zon, maar alles veel een beetje tegen. We waren wat landschap
aangaat natuurlijk ook ontzettend verwend de 
afgelopen
weken.
Maar natuurlijk eerst weer over de brug
richting Edinburgh. Vanaf Edinburgh zijn we via de A90 bij Ingeliston de A720
opgegaan. Bij Dalkeith de A7 opgegaan naar Selkirk en van Selkirk naar Hawick.
Het landschap is heel lief en aardig maar allemaal zo onnatuurlijk en
aangelegd. Daarom besloten maar door te rijden naar Carlisle via de A7 om daar,
of onderweg, een camperplek te gaan ontdekken. Maar ook dat lukte niet goed
genoeg. Natuurlijk zal er buiten het centrum of net buiten Carlisle wel wat te
vinden zijn (er is er zelfs een die we weten) maar we wildengraag in de buurt
van het centrum en toen we er binnenreden herinnerden we ons ineens weer dat we
vorig jaar al veel moeite hadden 
om hier de
camper betaald een paar uur kwijt te kunnen. Wat is dan wijsheid? Wat verder
rijden naar de kust die we niet kennen of lekker veilig een bekende plek
opzoeken waar we ook graag komen, te weten de camping in Kesswick (Lake
District). Zo eigenwijs als we zijn hebben we voor het eerste gekozen. Een
vreemde weg (eerst een witte weg richting Kirkbridge en toen naar het noorden
richting Drumburgh. Een beetje alsof je over dijken rijdt en door landerijen en
hele kleine echt Engelse plaatsjes met weer heel veel voetbal fanaten.
Tenminste overal Engelse vlaggen. Aan huizen, aan bomen aan auto’s, in straten
enz. We hadden het in Scotland bijna niet gezien maar op de heen weg,
realiseerden we ons ineens, was dat ook al zo. Uiteindelijk langs de kust weer
richting Carlisle en daar een mooi plekje met uitzicht op de Soway Firts (baai
tussen Engeland en Scotland) gevonden. Het was eb.
Eigenlijk wel vreemd om weer (wat)
verder weg van Harwich te gaan.
Wieke heeft weer gekookt. Morgen zien
we wel verder. Het is wel jammer dat we nog wat dagen overhebben en deze niet
op de mooie plekken in Scotland hebben gebruikt. Maar omdat je van te voren
nooit weet hoe lang je over een bepaald stuk doet en we ook niet zo
"plannerig" zijn in de vakantie moet je wat dagen speling houden voor
het geval dat (b.v. de boot niet gaat J). Daardoor s
er nu wat tijd over, maar daar gaan we nog van genieten. Wel rustig aan om te
kijken of Henk weer wat op kan knappen.
Vandaag ook weer getankt. Voor hier
goedkoop 93,5 p (1,40 Euro). Een koopje, de duurste tot nu toe was 1,059 Pond
(1,53 Euro)
En weer een week voorbij L.