Vakantie 2006 Scotland

Reisverslag Henk en Wieke Week 2

____________________________________________________________________________

Dag 8

Vertrek	Gereden vorige dag	Totaal gereden	Temperatuur uur	Foto’s dag 8
104187	185	1200	14 graden 10:30 uur vannacht en vanochtend wat regen

Braemar is een bekende plaats in verband met de jaarlijkse Highland games. Het boomwerpen enz dus. Maar als je er nu komt is het aardig stil en doet verlopen aan. Dichtgetimmerde huizen enzovoort. Maar we hadden een rustig plekje om te staan vannacht en we zijn in Scotland dus wat regen hoort er bij (maar hoeft niet). Maar het is leuk om even door te lopen (zie foto’s). Ook vanochtend rustig aan gedaan. Zelfs nog even dit dorp in geweest. Pas om 12:30 uur weggereden en de rit begint gelijk mooi zo in de Grampian Mountains. Dit is eigenlijk ook weer niet onder woorden te brengen je moet het gewoon zien.

Omdat we geen zin hadden al snel een 1 baansweg te nemen hebben we gekozen voor de wat betere weg en gelijk langs het koninklijk (zomer)palies Balmoral.

Ook hier schrik je (vinden wij) weer van de toegangsprijs 6 pond per persoon. Maar dit keer maar wel gedaan. Je loopt langs een mooie laan waar ontzettend grote en dikke bomen staan met een indrukwekkende bast (zie foto’s) richting kasteel maar dat is niet echt groot, paleis het Loo is groter. Ook mag je eigenlijk bijna nergens in. Alleen de ballroom is toegankelijk en zal niet groter zijn dan 20 x 8 meter en er staat wat spul. Voor de rest is er een stal toegankelijk (met 1 pony) en kan je over het landgoed lopen. Ook de tuin valt eigenlijk (mij) best wel tegen. Het enige echt lekkere was de wandeling terug langs de rivier. In dit gedeelte van Scotland is ook een bekende BBC serie opgenomen van een Monarch die zijn best deed om zijn hoofd boven water te houden. Zo tijdens de vakantie kan ik niet op de naam komen maar wij vonden het een schitterende serie.

Vandaar zijn we verder doorgereden via Ballater à Tomintoul à (A939) à Granton on Spey. Daar geen mooie plek maar Henk had zijn dag weer niet en was aan het eindje wat hij nog kon. Dus gewoon gestopt. Wel jammer een dorp hiervoor was veel gezelliger en had een leuke plek.

De wegen waren veelal 1-baans en vergis je niet ook veel hellingen van 20 %. Dat rijdt niet echt soepel. Vangrailen zijn er niet en het loopt vaak wel steil af. Als je mazzel hebt dan staan er wat houten verrotte paaltjes met wat staaldraden. Dus daar moet je het niet van hebben. Op de 1-baans wegen zit om de zoveel honderd meter wel een parkeerstrookje maar je staat verbaasd wat je nog tegenkomt. Bussen, vrachtwagens enz. Maar ja het is dan ook een van weinige wegen hier.

Ook veel Nederlanders tegengekomen oa. Bij een schitterende brug.

Na de middag was het weer droog en veelal zonnig. Ook weer sneeuw gezien.

Dag 9

Vertrek	Gereden vorige dag	Totaal gereden	Temperatuur uur	Foto’s dag 9
104269	82	1282	Regen! 14 gr. 11:00 uur

Vandaag weer met zon opgestaan en hoewel wat twijfels hoe om (eerst naar de kust en dan naar Inverness) toch gekozen om nog “even” door de Mountains te rijden en via de A9 naar Culloden te gaan.

De Culloden is het grondgebied waar in 1746 in een uurtje tijd de rechten van de Stuart verloren zijn gegaan. Dit omdat de Engelsen toen wonnen van de Highlanders en alle schotse rechten opeisten. De clans werden ontwapend en het dragen van de tartan en het bespelen van doedelzakken werd verboden. De rit er naar toe was, ook het laatste stuk langs de Moray Firth (een zeearm) weer mooi. Op het “slagveld” aangekomen begon het betalen weer. Eert het P-geld 2 pond en daarna de toegang 6,50 pond pp! U kent ons intussen, om zoveel geld uit te geven om door wat (mooie) heide te lopen was ons weer te gek (2 jaar geleden was volgens de boekjes de prijs nog 2,8 pond!) Je kunt het vanaf de P-plaats en vanaf de weg ook heel mooi zien. Maar voor de liefhebber hiervan is dit natuurlijk een must. De volgende keer (?) moeten we toch maar eens lid worden van de British Hermitage dan zijn enkele toegangen gratis.

Vandaar zijn we doorgereden naar Loch Ness. Eerst was het de bedoeling daar te gaan staan maar het was vroeg, mooi weer en we reden lekker. Vandaar dat we ook Loch Ness nog hebben rondgereden. 20 jaar geleden reden we hier ook (met caravan) op de A82 en dat had een indruk achtergelaten die we nooit meer vergeten zijn maar die nu niet helemaal meer klopte.

De weg was nu goed, veel hard geel bloeiende “brem” en die andere stekelige plant die nog harder geel is (maar waar ik dus de naam weer “even”niet van weet) waren er minder maar waren er nog wel en bij het kasteel (castle Urqhuart) waren geen 2 P-plaatsen meer maar 200 P-plaatsen gekomen. Toen (20 jaar – 9 dagen geleden dus) kon je nog zo naar het kasteel lopen en nu inderdaad alleen weer via een toegang, een filmzaal, restaurant enz. en de bekende toegangsrijzen 6,50 Pond. Vanaf de P-plaats (wel gratis) kan je trouwens de mooiste foto’s van het kasteel maken. Nessy was de gehele weg weer niet te zien.

Wat hierboven staat klink niet allemaal positief maar de rit is nog steeds een aanrader en zonder meer, meer dan mooi. En dingen veranderen dus …..

Via Fort Augustus zijn we via de Loch Ness trail (B862 à B852) weer naar Inverness gereden. Vooral het stuk van Fort Augustus naar even voor Inverness is zeer indrukwekkend. Veel dalen, binnenmeren, en ongelofelijke uitzichten. De weg is wel grotendeels 1-baans.

Wat je dan ineens vind tussen de heide …. (zie foto) à

Vandaar zijn we doorgereden naar de camperplek in Beauly. Geen mooie plek (maar wel veilig achter het politie bureau). Hier ook zitten rekenen hoe onze reis verder gaat.

Dag 10

Vertrek	Gereden vorige dag	Totaal gereden	Temperatuur uur	Foto’s dag 10
104461	192	1474	Zon en toch maar 13,5 gr. Om 9:00 uur

Van Beauly, een minder mooie camperplek maar wel veilig zo achter het politie bureau, gereden naar het noorden. Uiteindelijk zijn we in Wick terecht gekomen. Even voorbij Tulluch castle lagen er nogal wat zeehonden te zonnen wat een schitterend gezicht was. De rit (via de A9) gaat meestal langs de kust en is niet druk. De A9 is dan ook maar 2-baans. Het uitzicht is afwisselend door de vele gezichten op zee en we zijn weer onder de indruk. Ook de zon doet natuurlijk een hoop. Wat opvallend is dat de zee hier zo blauw is. We hebben geluncht even voorbij Dunrobbin Casstle en toen (+/- 1 km) terug gereden naar dit kasteel. Omdat we het niet meer over de toegangsprijzen zullen hebben we een wandeling hier omheen gemaakt en lekker wat langs de zee gelopen en gezeten. Vanhier een schitterend uitzicht op het kasteel en de tuin (veel mooier dan het zomerpaleis). Dit kastel is/was eigendom van de grootste landeigenaar ter wereld (!) de familie Sutherland zij hadden bijna 600.000 ha land in hun bezit. Voor een kasteel, dat nog geheel intact is, is dit een forse het telt o.a. 189 kamers. Maar het hoe oud is het ….. we vragen het ons af. Het is wel in de 19^de eeuw gerestaureerd dus het is niet echt nieuw.

Van hier zijn we door gereden naar Wick. Eerst in Wick gekeken voor een camperplek en wel een net plekje gevonden aan de haven tegen over een Fish and Chips. Maar uiteindelijk na Wick bezocht te hebben alleen de Fish and chips gehaald en doorgereden naar de vuurtoren (Noss Head). Denk je daar alleen lekker aan de zee te staan staat er nog een Nederlandse (en later een Duitse) camper. Met de Nederlanders gezellig thee gedronken en zitten kletsen. Is toch wel weer leuk als je een tijdje niet Nederlands gesproken hebt met anderen. We hopen nog eens wat van ze te horen.

Die avond naar de kasteel ruïne Sinclair castle (15 tot 17 eeuw) gelopen die daar vlak bij is. Ook hier zitten natuurlijk weer de verhalen aan. Zo schijnt het dat in 1570 de zoon van de 4^de graaf die er door zijn vader van werd verdacht om hem te willen vermoorden opgesloten in de kerker en schijnt er nooit meer uitgekomen te zijn. Van die zoon hebben we niets gemerkt maar wel van een grappige zeehond die vanuit het water telkens naar ons keek (+/- 60 meter hoger voor hem) wat wij aan het doen waren. Wij keken natuurlijk terug. Opvallend is ook dat het om 24:00 uur hier nog steeds zo licht is dat je een boek met gemak kan lezen.

Dag 11

Vertrek	Gereden vorige dag	Totaal gereden	Temperatuur uur	Foto’s dag 11
104645	184	1658	Bewolkt 13 gr 9:30 uur

Vandaag een rare dag. Eerst wat lui gedaan, toen via de vuurtoren naar de kust gelopen. Dit omdat de Nederlanders hadden verteld wat Puffins (Papegaaiduikers) gezien te hebben. Wij hebben ze jammer genoeg daar niet gevonden wel veel Alken die er op een afstand ook erg op lijken. Omdat we toch zo noordelijk zijn, zijn we tegen de middag naar John o’ Groats gereden. John o’ Groats heette, toen hij hier in 1496 kwam, gewoon nog Jan de Groot. Hij is hier gekomen en een bootveer begonnen naar Orkney. Hij had 8 zonen die elkaar niet mochten en letterlijk niet door één deur konden. Dat is dan ook de reden dat hier in het lange verleden een huis stond met 8 voordeuren!

Maar dat huis is weg. Alleen aan het hotel (ook gesloten en voor afbraak geschikt) zit nog wel een 8 kantige toren maar dat was voor de toeristen. Er is alleen nog een P-plaats, een VVV en wat souvenir winkeltjes plus wat snackbarwagens. Verder een klein haventje en een camping. Voor de rest alleen “veel” toeristen. Dus niet echt (of eigenlijk echt niet) de moeite waard, ook dat schreven we 20 jaar geleden al J en toch waren we weer zo dom.

Van hier zijn we gereden naar Dunnit Head. Het echt hoogste puntje van Engeland, John o’ Groats heeft de naam maar Dunnit Head is het. We dachten dat we hier al eerder Puffins gezien hadden maar dit was de plek niet (wat je al niet vergeet in 20 jaar). Maar …. we hebben er wel een paar gezien van grote afstand. Ook hier kan je trouwens schitterend met de camper (blijven) staan. Met het heldere weer wat wij hadden kan je hier vele km ver kijken. Wederom schitterend.

Maar omdat we zulke aparte herinneringen hadden aan dat plekje waar we 20 jaar gelden voor het eerst Puffins hadden gezien en er vanaf toen verliefd op waren geworden verder gezocht naar dat plekje. Toen we er toen naar toe reden was het zo mistig dat je geen 10 meter vooruit konden kijken. We volgden toen een zeer smalle 1-baans weg en volgden het geluid van de misthoorn. Omdat we op een begeven moment niet meer verder durfden (er moest een klif kust van 60 meter zijn en het zicht was nihil) gestopt. We stapten uit en schrokken ons wild van de misthoorn, maar waar hij was ….??? Na +/- 5-10 meter stond er een witte muur. Dat was de vuurtoren met de misthoorn. We wilden nu graag zien hoe het er uit zag met helder zicht. We hebben het gevonden het was alleen vlak bij John o’ Groats! Even 5 km ten oosten daarvan. En de weg was nog steeds smal en bochtig en de vuurtoren stond er nog maar was wel gesloten. Hier blijkt nu de Puffin plek te zijn van Engeland. Hadden wij dus 20 jaar gelden al ontdekt J. En inderdaad ze zitten er nog, alleen veel verder weg en schuwer en minder. Jammer maar wel weer schitterend. We hebben hier lekker wat gezeten en rondgelopen en vooral gezocht/gekeken naar “onze” Puffins. De plek heet Duncansby Head.

Van hier zijn we laat in de middag naar Thurso gereden (A836) ook deze weer veelal 1-baans. In Thurso wat lopen zoeken naar een camperplekje, dit uiteindelijk gevonden. Een lange en zeer vermoeiende dag maar o zo tevreden.

Dag 12

Vertrek	Gereden vorige dag	Totaal gereden	Temperatuur uur	Foto’s dag 12
104765	120	1778	14 graden, wat miezelregen 14 gr. 9:45

Van onze camperpek met wat miezelregen weg gereden . We wisten nog niet goed waarheen meer wel eerst naar Tongue en dan richting Lairg. Dus eerst langs de kust en dan de binnenlanden in. Het uiteindelijke doel was naar of via Ullapool verder naar het zuiden. Bewust niet helemaal via de kust naar Ullapool omdat dat de meesten doen en we de binnenkant van dit noordelijke gedeelte ook willen zien. De kust weg is weer mooi je weet eigenlijk niet waar je kijken moet (behalve op de weg). Na Tonque hebben we de A836 genomen. Wat we hier gezien hebben aan natuur is (weer) niet te beschrijven. Eigenlijk zou ik hier een aantal lege pagina’s achter moeten en willen doen met alleen wat foto’s. Er zijn geen woorden voor, zo mooi, zo indrukwekkend. Hopelijk komt hier NOOIT iemand met zijn handen aan. De 1-baans weg is eigenlijk al te veel.

Het probleem is, kom ik nu achter, dat het zo groots n wijds is dat het niet op een foto te zetten is en dat ik ook niet genoeg foto’s van dit stuk gemaakt heb om een goede indruk te geven. Maar geloofd u me, het is schitterend. Als het hier niet zo duur was om te wonen dan had ik mijn plekje gevonden. Bij Tonque en dan stiekem af en toe hier naar toe. Op beide plekken voelden zowel Wieke als ik ons 100% thuis en tot rust komen (dat is uniek voor ons). We hebben de camper dan ook een stukje van de weg af gezet en zijn hier een tijdje blijven staan. Alleen wat vogeltjes (roodborst tapuit) enz. verder geen geluid behalve de wind en wat een uitzicht. Je voelt je schuldig hier met je camper te zijn.

Dit is ook het grootste aan een gesloten veengebied ter wereld! De grond is erg nat (spons) en het gebied heeft grote meren (Loch’s). Voor Liarg verandert het landschap naar landbouw en bos. Waarschijnlijk ook heel mooi maar we waren (en zijn) nog te veel onder de indruk van wat daarvoor was. Uiteindelijk maar doorgereden naar Ullapool en daar de camping opgezocht onze eerste deze vakantie. Maar de was moest gedaan worden en door wat problemen met de huisaccu’s wou ik de camper een keer aan de 230 V. Kijken of ze dan wel 100% opladen. De camping is simpel en goed en je was is in 1,5 uur gedaan. Schoon en droog! 2 wasbeurten kosten incl. droger 7 pond en de camping incl. stroom (2 pond) 13 pond. ’s-Avonds nog even Ullapool ingelopen. Op de terugweg bij het (veelte dure) Indiase restaurant aan de camping wat eten meegenomen. Zonder meer goed maar veel te duur, zelfs voor Engelse begrippen.

Dag 13

Vertrek	Gereden vorige dag	Totaal gereden	Temperatuur uur	Foto’s dag 13
0	196 (!)	1974	13,5 gr. 18:00 uur

Ullapool +/- 120 graden vieuw

In Ullapool blijven staan. Niet voor de camping (hoewel die best acceptabel is) maar gewoon een dag verlof. Ullapool is een haringhaven en direct aan de open zee. Vanaf de camping heb je een schitterend zicht op de zee (Loch Broom) waar de bootjes en boten doorgaan. Ook gaan er diverse veerverbindingen naar de eilanden. Vandaar dat het wat toeristisch is. Vandaag natuurlijk even het dorp in en wat kaarten gekocht. Ook dat hoort bij de vakantie.

’s-Middags deze pagina zitten bijwerken en eigenlijk maken en de foto’s gesorteerd en aangepast voor internet. Het is jammer dat we zo slecht een vrije internet verbinding te pakken kunnen krijgen.

Wat wel heel leuk was dat terwijl we bezig waren met de laptop er op zo’n 15 meter afstand een zeehond voor ons langs zwom. Dat is toch uniek.

’s-Avonds een hele gezellige avond gehad met Henk en Ien (Ineke). Waar ik wel bang voor ben is dat ze eerder naar huis moeten omdat we met zijn vieren hun door hun wijnvoorraad hebben geholpen. Maar dat scheen (hoorde we de volgende morgen) mee gevallen te zijn. Ze wilden in ieder geval niets uit onze “voorraad”.

Het werd in ieder geval wat later dan standaard maar het was bijzonder gezellig.